July 27, 2016

Naš tim

Ivan Bekjarev, diplomirao na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, jedan je od najznačajnijih jugoslovenskih, odnosno srpskih glumaca, koji se ogledao sa podjednakim uspehom u svim žanrovima i medijima. Odigrao je više od 150 uloga u pozorištu, od čega oko 60 u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, gde je 33 godine bio član i dugogodišnji prvak. Kao gost igrao je glavne uloge i u ostalim beogradskim pozorištima, kao i u više pozorišta u Srbiji.

Snimio je preko 50 filmova u Srbiji („Bokseri idu u raj“, „Život je lep“, „Noć u kući moje majke““Doviđenja u Čikagu“,“Bure baruta“, „Siroti mali hrčki“…), Danskoj („Den Serbske Dansker“), Nemačkoj („Das Serbische mädchen“), Hrvatskoj („Crveni i crni“), Makedoniji („Srećna Nova 1949.“), Crnoj Gori („Dobrovoljci“) i dr. Za doprinos  filmu dobio je nagradu Jugoslovenske kinoteke i izabran za člana Akademije za filmsku umetnost i nauku (AFUN).

Bio je veoma uspešan radio i TV voditelj, a 1970. godine rekao prvo “Dobar dan”  na tada novom radiju “Studio B”. Na Radio Beogradu “202” godinama je bio autor i voditelj kultne emisije “Mislim na vas, mislite  na mene”. Imao je i veći broj svojih šou programa na raznim televizijama.

Takođe, igrao je i pevao glavne uloge u mnogim kabareima i mjuziklima: „Čovek od La Manče“ (Sančo), „Orfeum Brane Cvetkovića“ (Brana Cvetković), “Tri frtalja Beograda”, “Ubi, il’poljubi”, opereti “Bečka krv” i dr.

Igrao je i u velikom broju TV drama i kultnih serija kao „Bolji život“, „Srećni ljudi“ i dr., gde je ostvario veliku popularnost komičnim likovima Kurčubića i Despotovića, kao i u veoma gledanim serijama „Otpisani“, „Više od igre“, “Kraj dinastije Obrenović”, „Gorki plodovi“ u kojima je upečatljivo odigrao raznovrsne veoma složene dramske uloge. Naročito je upamćen u roli zloglasnosnog upravnika nacističkog logora, Vujkovića u seriji „Banjica“ za koju je 1984. proglašen za TV ličnost godine u Jugoslaviji. Dobitnik je mnogih najznačajnih nagrada za glumu, kao što su „Oktobarska nagrada grada Beograda, za životno delo glumcu-komičaru, „Nušićevi dani“ u Smederevu, dva zlatna ćurana – „Dani komedije“ u Jagodini, „Zlatni smijeh“ – Dani satire „Jazavca“ u Zagrebu. Pobednik je međunarodnog Festivala monodrame i pantomime u Zemunu, 2 godišnje nagrade Jugoslovenskog dramskog pozorišta i mnogih drugih.

Od osnivanja do 2012. godine je radio kao redovni profesor glume na Akademiji umetnosti, a glumom i režijom se i dalje aktivno bavi.

Šesnaest godina bio je umetnički direktor i selektor međunarodnog Festivala monodrame i pantomime u Zemunu. Najviše podataka o umetničkom radu Ivana Bekjareva može se naći u monografiji „Ivan Bekjarev“ koju je 2004. godine izdao Savez dramskih umetnika Srbije.


Vladimir AndrićVladimir Andrić, bariton, rođen je u Valjevu a diplomirao je solo pevanje na Akademiji Umetnosti u Novom Sadu u klasi profesorke Biserke Cvejić. Trenutno je zaposlen kao prvak opere Narodnog Pozorišta u Beogradu.

Na toj operskoj sceni debitovao je kao Montano u Verdijevom “Otellu” još kao polaznik operskog studija 1994. godine i od tada je u Narodnom pozorištu ostvario veliki broj glavnih rola, među kojima su: Don Giovanni (Mozart “Don Giovanni”), Figaro (Rossini “Il Barbiere di Siviglia”), Valentin (Gounod “Faust”), Il Conte (“Le Nozze di Figaro”), Enrico (“Lucia di Lammermoor” ), Germont (Verdi “La Traviata”), Onjegin (Tchaikovsky “Eugene Onegin”), Silvio (Leoncavallo “I Pagliacci”), Belcore (Donizzetti “L’Elisir d’Amore”), Sharpless (Puccini “Madama Butterfly”), Papageno (Mozart “Die Zauberflote”), Marcello (Puccini “La Boheme”), Eisenstein (J.Strauss “Der Fledermaus”), Dandini (Rossini “La Cenerentola”), Dr Malatesta (Donizzetti “Don Pasquale”), John Proctor (evropska premijera opere “The Crucible” R. Ward-a).

U Kamernoj Operi “Madlenianum” u Zemunu nastupao je kao Germont (“La Traviata”), Gaudenzio (Rossini “Il Signor Bruschino” ), Kralj (Orff “Mudrica”), a kritičari i publika su izuzetno ocenili njegovu kreaciju role inspektora Javert-a u produkciji mjuzikla “Les Miserables”.

Nastupao je kao Figaro(“Seviljski Berberin”) u Sofiji (Bugarska), Kaunasu (Litvanija), na sceni Opere u Skoplju i Srpskog Narodnog Pozorišta u Novom Sadu, a kao Germont (“La Traviata”)u Sankt Petersburgu. Na sceni opere u Skoplju je nastupao i kao Escamillo (“Carmen”), Papageno, Sharpless i Paolo (“Simon Boccanegra”). Ulogu Onjegina pevao je na festivalu u Ravenni, a kao Don Giovanni nastupao na festival u Portugalu. Koncertno je nastupao u svim većim gradovima u Srbiji, kao i na gotovo svim kontinentima.

Pobednik je međunarodnog takmičenja “Jeunesses Musicales” 1998. u Beogradu, dok je na takmičenju u okviru internacionalnog festivala “Georges Enescu” u Bukureštu 2001. godine osvojio je treću nagradu.


Nebojša Stanković

Nebojša Stanković, baletski igrač, je rodjen 03.11. 1961. Godine u Leskovcu. Završio srednju baletsku školu “Lujo Davičo” u Beogradu. Član Baleta Narodnog pozorišta postaje 1983. godine. Epizodni solista postaje 1985. godine. Od 1991. godine III solista baleta. Učestvovao na više medjunarodnih baletskih takmičenja u Novom Sadu.

Igrao je u Velikom broju Zapaženih uloga, u predstavama:

Peer Gynt (M. Atanasiu); Kopelija (D.Parlić); Pokajnik (K. Simić); Petar Pan (V. Kostić); Trijumf Afrodite (M.Sparemblek); 4 kavalira – Uspavana ljepotica (V. Logunov); 4- tvorke i španjolska igra – Labuđe jezero (D.Parlic); Toreador – Don Kihot (V. Logunov); Fratar – Jelisaveta (L.Pilipenko); 4- tvorka – Samson i Dalila (L. Pilipenko); Krakovjak – Baščisarajska fontana (R. Kljavin); Džeparoš – Dr. Jekyll i Mr. Hajd (V. Logunov); Sluga – Romeo i Julija (D. Parlić); Dama s kamelijama (L. Pilipenko); Posvećenje proljeća (D. Seifert); Ohridska legenda (D. Parlić); Zimski snovi (D. Gray); Uskrsnuće (L. Pilipenko); Žena (L. Pilipenko); Giselle (L. Lavrovski); Slike (L. Pilipenko); Polovetski logor (M. Fokin); Kraljica Margo (K. Simić); Ljubav čarobnica (L. Pilipenko); Odisej (L. Lambrou); Ko to tamo peva (S. Zurovac); Viva la vida (A. Ilić); Ukroćena goropad (K. Simić); Ohridska legenda, Nečista krv, Kavez (L. Pilipenko); Aleksandar (R. Savković)…

Uloge u Kamernoj operi Madlenijanum:

Nižinski – zlatna ptica (K. Simić); Amade (ZANE); Cosi fon tuti (opera); Sjeverna bajka – Peer Gynt (S. Zurovac)…

Za Dan Nacionalnog teatra, 22. Novembra 2007. godine dobio Pohvalu Narodnog pozorišta.

 


Đorđe Kosić, dramaturg, rođen 1996. u Beogradu. Završio Četvrtu gimnaziju u Beogradu, društveno-jezički smer.

Završio Fakultet Dramskih Umetnosti, smer dramaturgija.

Njegova drama Sada nije juli ušla je u najuži izbor za Sterijinu nagradu 2019. godine. Dobitnik je nagrade Josip Kulundžić katedre za dramaturgiju na FDU, za ostvaren izuzetan uspeh iz oblasti pozorišta, radija, filma, televizije ili kritike, kao i nagrade Slobodan Selenić za najbolji diplomski rad iz dramaturgije za dramski tekst Uspavanka za Aleksiju Rajčić. Radio na pozorišnim predstavama Pošto gvožđe (FDU, Atelje 212 – dramaturg i pisac originalnih songova ), Šklovski: Energija zablude (Hartefakt fondacija asistent režije i dramaturgije), Realno, što da ne? (UK Vuk Karadžić –adaptacija teksta ), Penthaus: Običan čovek (SOKOJ, SKC, Univerzitet umetnosti u Beogradu – dramaturg), 35 kalorija bez šećera (Studio Centar, Dom Omladine Beograda – dramatizacija), Beli Bubrezi (Atelje 212 – asistent dramaturgije), Epska Fantastika(Studio Centar, Dom Omladine Beograda – autor teksta) . Radio kao dramaturg prvog izdanja festivala angažovanog pozorišta za mlade Angažman Festa (Studio Centar, Dom Omladine Beograda). Trenutno radi u Malom pozorištu “Duško Radović” kao dramaturg. Scenarista na nagrađivanim kratkim filmovima Kratki životi  (2018) i Divan dan (2019).